زندگی خیلی ساده استدر چهار عبارت خلاصه میشود؛که اسرار حیات آدمیست!آدمی باید بتواند سهم خطای خود را ببیند؛تا بتواند بگوید: "متاسفم"آدمی باید شجاعت داشته باشد؛تا بتواند بگوید: "من را ببخش"آدمی باید عشق داشته باشد؛تا بتواند بگوید: "دوستت دارم"آدمی باید شاکر داشته و نعمتهایش باشد؛تا بتواند بگوید: "متشکرم"و در نهایت آدمی باید به درک راز نهفته در این چهار عبارت برسد؛تا بتواند مسئولیت زندگی خویش را به تمامی بپذیرد... نوشته شده در جمعه بیستم بهمن ۱۳۹۶| ساعت 14:10| توسط فاطمه| |

 سر نماز اول وقت حاضر شو؛شاید ⇦ آخرین دیدار دنیاییات باخدا باشد  کسی را تحقیر مکن؛شاید ⇦ محبوب خدا باشد از هیچ غمی ناله نکن؛شاید ⇦ امتحانی از سوی خدا باشد  دلی را نشکن؛شاید ⇦ خانه خدا باشد از هيچ عبادتی دریغ مکن؛شاید ⇦ کلید رضايت خدا باشد  هيچ گناهي را كوچك ندان؛شايد ⇦ دوری از خدا در آن باشد  نوشته شده در جمعه بیستم بهمن ۱۳۹۶| ساعت 14:12| توسط فاطمه| |

دنبال یک زندگی راحت نباشید، دنبال قدرتی باشید که بتوانید از پس یک زندگی سخت برآیید.یه روز بابت تمام تلاش هایی که کردی و تمام درد که تحمل کردی، نتیجه شون رو میبینی و اون روز به اینکه امروز کم نیاوردی و سختی ها رو به جون خریدی به خودت افتخار می کنی !امیدوار باش و ادامه بده ...خورشید هرگز پشت ابر نمی مونه !طلوع موفقیت تو ، یه روز برای همه نمایان میشه !اون روز همه به بودن در کنار تو افتخار می کنند ! نوشته شده در جمعه بیستم بهمن ۱۳۹۶| ساعت 14:13| توسط فاطمه| |

خدایابه علمای ما مسئولیتو به عوام ما علمو به مومنان ما روشناییو به روشنفکران ما ایمانو به متعصبین ما فهمو به فهمیدگان ما تعصبو به زنان ما شعورو به مردان ما شرفو به پیران ما آگاهیو به جوانان ما اصالتو به اساتید ما عقیدهو به دانشجویان ما نیز عقیدهو به خفتگان ما بیداریو به دینداران ما دینو به نویسندگان ما تعهدو به هنرمندان ما دردو به شاعران ما شعورو به محققان ما هدفو به نومیدان ما امیدو به ضعیفان ما نیروو به محافظه کاران ما گستاخی و به راکدان ما تکانو به مردگان ما حیاتو به کوران ما نگاهو به خاموشان ما فریادو به مسلمانان ما قرآنو به شیعیان ما علی(ع)و به فرقه های ما وحدتو به حسودان ما شفاو به خودبینان ما انصافو به فحاشان ما ادبو به مجاهدان ما صبرو به مردم ما خودآگاهیو به همه ملت ما همت، تصمیم و استعداد فداکاری و شایستگی نجات و عزت ببخشالهی آمیندکتر علی شریعتی نوشته شده در جمعه سیزدهم بهمن ۱۳۹۶| ساعت 1:44| توسط فاطمه| |

مردی جویای فرزانگی تصمیم گرفت به کوه ها برود زیرا به او گفته بودند که هر دو سال یک بار خداوند آنجا ظاهر می شود. طی اولین سال در آنجا از هر آنچه که زمین به او داد تغذیه کرد. عاقبت دیگر چیزی برای خوردن پیدا نکرد و مجبور شد به شهر باز گردد. او گله کنان گفت: «خدا عادل نیست! نمی دانست که یکسال تمام منتظر شنیدن صدای او بودم؟ من از شدت گرسنگی مجبور شدم به شهر بازگردم.» در همان لحظه فرشته ای ظاهر شد: «خداوند خیلی دوست داشت که با تو صحبت کند. یکسال تمام روزی تو را داد و امیدوار بود که بعد از تمام شدن آن خودت دست به کار مهیا ساختن رزق خود شوی. اما چه چیزی کاشتی؟ اگر یک انسان نتواند در جایی که زندگی می کند میوه ای پرورش دهد هنوز آماده ی گفت و گو با خداوند نیست.»پائولو کوئیلو نوشته شده در جمعه سیزدهم بهمن ۱۳۹۶| ساعت 1:46| توسط فاطمه| |

یکی از اشراف زادگان انگلیسی بعد از مرگ در قصر بزرگش تعدادی نقاشی های گران قیمت به یادگار گذاشت.عموم مردم می توانستند گه گاهی بیایند و از آن نقاشی ها دیدن کنند.روزی عده ای آمدند و همان طور که نقاشی ها را نگاه می کردند،آنها را تحسین کردند.خانم مسنی در بین آن گروه بود که حتی یک کلمه حرف نزد،اما به تمام نقاشی ها نزدیک می شد و با دقت آنها را بررسی می کرد.بعد از دیدن تمام نقاشی ها،شخصی از آن خانم پرسید:«نظر شما در مورد این تابلوها چیست؟»خانم مسن با اشتیاق جواب داد:«عالی بود،من حتی ذره ای گرد و غبار روی آنها ندیدم.».گاهی ما زیبایی های زندگی را به خاطر اینکه در جست و جوی عیب های آن هستیم از دست می دهیم. نوشته شده در جمعه سیزدهم بهمن ۱۳۹۶| ساعت 1:47| توسط فاطمه| |